godlo1
        

 ue11  

LICZNIK ODWIEDZIN

Do końca roku szkolnego pozostało:

Godzina:

Najbliższe święta:



   DZIEŃ OTWARTY DLA RODZICÓW - 19 listopada 2019 roku. 

ksiazka 46 6c006Jak wyznaczać granice dzieciom?

1.Dzieci do prawidłowego rozwoju potrzebują jasno ustalonych i konsekwentnie przestrzeganych reguł, które dają im poczucie stałości i bezpieczeństwa. Pomagają one również zrozumieć zasady rządzące światem i orientować się w otaczającej rzeczywistości. Dzieci chcą je znać i rozumieć, wiedzieć czego się od nich oczekuje. Jednocześnie granice te muszą pozostawiać dziecku miejsce na swobodny rozwój, dawać możliwość uczenia się, przede wszystkim poprzez ponoszenie konsekwencji własnego zachowania i wyborów.

2.Ograniczmy używanie słowa „nie”. Warto ustalić nieliczne podstawowe zasady, które chcemy i będziemy potrafili egzekwować. Nie zawsze wymagania stawiane przez dorosłych są tak naprawdę konieczne. Ważniejsza jest natomiast konsekwencja w przestrzeganiu ważnych reguł. Jeśli coś zostało już raz ustalone, nie należy wdawać się w przeciągające się dyskusje. Dzięki temu dziecko będzie wiedziało, że zasady są „nieodwołalne” i po prostu trzeba ich przestrzegać.

3.Kiedy tylko to możliwe, podejmijcie wspólnie decyzje. Warto zacząć od spraw mało istotnych, np. którą koszulkę dziecko chce założyć (należy dać dziecku wybór z dwóch wskazanych, a nie ze wszystkich ubrań). Dzięki temu dziecko uczy się samodzielności i niezależności w podejmowaniu decyzji.

4.Zawsze bierzmy pod uwagę jego punkt widzenia. Nie jest łatwo zachować równowagę pomiędzy koniecznością ochrony a respektowaniem potrzeb i wyrażaniem odrębności przez dorastające dziecko. Jednak istotne jest, aby wciąż na nowo poznawać jego potrzeby i starać się dostosować do nich wymagania.

5.Mówmy dziecku o naszych oczekiwaniach. Zamiast narzucać niekończące się zakazy, spróbujmy zastosować podejście pozytywne, jasno określając co dziecko powinno zrobić i jakiego zachowania od niego oczekujemy. Pośrednio dajemy mu w ten sposób do zrozumienia, że mamy do niego zaufanie i wierzymy, że potrafi się dobrze zachowywać.

6.Wcześniej wyznaczajmy granice. W stosunku do małych dzieci warto zapowiadać im kolejne czynności: „Teraz pójdziemy na huśtawki, potem zrobimy zakupy, wrócimy do domu, umyjemy się i będziesz mógł się bawić do powrotu taty”. W stosunku do starszych warto często przypominać o naszych oczekiwaniach, ustalonych regułach i zasadach.

7.Prośmy je o pomoc. Łatwiej jest skłonić dziecko do współpracy, jeśli wyznaczymy mu niewielkie zadania do wykonania, np. żeby podczas zakupów pamiętało o kupieniu jakiegoś produktu.

8.Pomóżmy przewidywać konsekwencje. Na przykład w sytuacji niewłaściwego zachowania ukucnijmy, by móc spojrzeć dziecku w oczy i porozmawiajmy spokojnie: „Zobaczmy co się stało. Jeśli nie przestaniesz się tak zachowywać, będę zmuszona zabrać Ci te zabawki na cały wieczór. Sam wybierz, co wolisz robić.”

9.        Pomóżmy dziecku zrozumieć co się dzieje i znaleźć dystans, który potrzebny jest, by przyjrzeć się swojemu zachowaniu i wyciągnąć najwłaściwsze dla siebie wnioski. Należy unikać pouczania dziecka, odnośnie tego, czego ma nie robić, np. „Nie bij” oraz unikać niejasnych sformułowań, np. „Uspokój się”. Zamiast tego udzielić mu wskazówek co ma robić używając precyzyjnych wyrażeń np. „Popatrz na mnie”, „Podejdź do mnie”.

 

Copyright © 2013. Rights Reserved.